PROCEDURA POSTĘPOWANIA NA WYPADEK WTARGNIĘCIA NAPASTNIKA DO SZKOŁY

Załącznik nr 1 do Zarządzenia Dyrektora Szkoły Podstawowej w Dubiczach Cerkiewnych

z dnia 3 września 2018 r.

 

PROCEDURA POSTĘPOWANIA NA WYPADEK WTARGNIĘCIA NAPASTNIKA DO SZKOŁY

 

SZKOŁA PODSTAWOWA w Dubiczach Cerkiewnych

  1. Parkowa 30, 17 – 204 Dubicze Cerkiewne
  2. CEL PROCEDURY:

Celem procedury jest określenie sposobu postępowania na wypadek wtargnięcia do szkoły napastnika z niebezpiecznym narzędziem lub bronią.

  1. PODSTAWY PRAWNE URUCHOMIENIA PROCEDURY:
  • Uchwała Rady  Ministrów   z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie „Narodowego   Programu Antyterrorystycznego  na lata 2015–2019”;   
  • Ustawa z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych;
  • Ustawa z dnia 17 lipca 2009 o zarządzaniu kryzysowym;

III. PRZEDMIOT I ZAKRES STOSOWANIA PROCEDURY:                                                                                                     

  • Procedura do zastosowania w przypadku stwierdzenia obecności na terenie szkoły napastnika z bronią lub niebezpiecznym narzędziem.
  • Procedura dotyczy całości personelu szkoły oraz uczniów.

 

IV.UPRAWNIENIA I ODPOWIEDZIALNOŚĆ OSÓB REALIZUJĄCYCH KONIECZNE DZIAŁANIA:

Za uruchomienie i anulowanie procedury oraz kierowanie koniecznymi działaniami odpowiadają kolejno:

  • dyrektor placówki – Nina Dobosz – Karpiuk, tel. 85 605 20 04
  • w przypadku jego nieobecności nauczyciel zastępujący dyrektora – Nina Baczyńska, tel. 85 605 20 50
  • w przypadku nieobecności ww. Ewa Lunda , tel. 85 605 20 50
  1. SPOSÓB POSTĘPOWANIA

Ad. 1. Wtargnięcie napastnika z niebezpiecznym narzędziem lub bronią, który strzela do osób znajdujących się na korytarzu i w salach lekcyjnych, tzw. aktywny strzelec.

  • Jeżeli nie miałeś szansy na ucieczkę, ukryj się, zamknij drzwi na klucz (zabarykaduj się).

(szybkie zamknięcie drzwi może uniemożliwić napastnikowi wejście do pomieszczenia i zabicie kolejnych osób)

  • Wycisz i uspokój uczniów.

(wszelkie dźwięki wydostające się z sal lekcyjnych mogą spowodować próbę wejścia napastnika do pomieszczenia lub ostrzelanie sali lekcyjnej przez drzwi czy ścianę)

  • Zaopiekuj się uczniami ze SPE i uczniami, którzy potrzebują pomocy.

(należy zwrócić szczególną uwagę na dzieci, które specyficznie reagują na stres i mogą mieć problemy z opanowaniem emocji)

  • Każ bezwzględnie wyciszyć, wyłączyć telefony.

(niespodziewane sygnały telefonów mogą zdradzić obecność osób wewnątrz zamkniętych pomieszczeń i zachęcić napastnika do wejścia)

  • Poinformuj policję wysyłając informację tekstową – SMS o zaistniałej sytuacji

(w przypadku wtargnięcia napastnika do szkoły niezbędnym jest natychmiastowe przekazanie informacji do sił bezpieczeństwa – policja)

  • Zasłoń okno, zgaś światło.

(należy zaciemnić salę aby utrudnić obserwację osób zabarykadowanych w salach lekcyjnych przez osoby współpracujące z napastnikami, a znajdujące się  na zewnątrz obiektu szkolnego)

  • Nie przemieszczaj się.

(przemieszczanie się może powodować dźwięki lub cień, który może zostać zauważony przez napastników)

  • Bądź poniżej linii okien, zejdź ze światła drzwi.

(przebywanie w świetle drzwi rzuca cień i może zostać zauważone przez napastników)

  • Zejdź z linii strzału, połóż się na podłodze.

(z reguły napastnicy strzelają na wysokości około 1 do 1,5 m. Strzały z broni palnej bez problemu penetrują drzwi i mogą zabić osoby znajdujące się wewnątrz)

  • Jeżeli padną strzały, nie krzycz.

(napastnicy oddając na ślepo strzały przez zamknięte drzwi chcą sprowokować krzyki przerażonych osób i upewnić się czy w salach rzeczywiście nikogo nie ma)

  • Nie otwieraj nikomu drzwi.

(interweniujące oddziały policji w przypadku takiej konieczności same otworzą drzwi. Napastnicy mogą zmusić osoby funkcyjne do przekazania komunikatu, który ma spowodować otwarcie drzwi)

  • W przypadku wtargnięcia napastnika do pomieszczenia podejmij walkę, która może być ostatnią szansą na uratowanie życia.

(w sytuacji obecności aktywnego strzelca jego celem jest zabicie jak największej liczby ludzi. W takiej sytuacji podjęcie walki może dać jedyną szansę na uratowanie życia)

 

Ad. 2. Bezpośredni kontakt z napastnikami, którzy dążą do przejęcia kontroli nad szkołą.   

  • Wykonuj bezwzględnie polecenia napastnika

(wszelkie próby oporu mogą być uznane przez napastników jako akt agresji i zakończyć się śmiercią zakładników)

  • Na żądanie terrorystów oddaj im przedmioty osobiste, np.: telefon (wszelkie próby oszukania napastników mogą zakończyć się śmiercią osoby oszukującej)
  • Poinformuj, że nie możesz wykonać jakiegoś polecenia.

(w takim przypadku ewentualne niewykonanie polecenia napastników nie zostanie potraktowane jako próba oporu)

  • Nie patrz terrorystom w oczy, unikaj kontaktu wzrokowego.

(w takiej sytuacji patrzenie w oczy może zostać uznane za akt prowokacji i agresji)

  • Nigdy nie odwracaj się plecami do napastnika.

(odwracanie plecami może zostać uznane jako akt agresji czy lekceważenia, utrudnia także orientację w sytuacji)

  • Nie zwracaj na siebie uwagi.

(nie zwracanie na siebie uwagi może zwiększyć szansę na uratowanie życia w przypadku gdy zamachowcy zdecydują się  zabić kogoś dla przykładu)

  • Nie lekceważ napastnika i nie bądź agresywny.

(brak szacunku i agresja mogą zostać ukarane przez zamachowców)

  • Nie oszukuj terrorysty.

(oszustwo może zostać potraktowane jako brak szacunku czy agresji i zostać ukarane)

  • Uspokój uczniów, zawsze zwracaj się do nich po imieniu.

(zwracanie się do uczniów po imieniu pozwala na ich spersonalizowanie co może spowodować lepsze ich traktowanie przez zamachowców)

  • Poinformuj napastnika o uczniach ze schorzeniami.

(wiedza ta w konsekwencji obniży agresję ze strony zamachowców wobec dzieci, których zachowanie odstaje od reszty)

  • Pytaj zawsze o pozwolenie, np. gdy chcesz się zwrócić do uczniów.

(każda aktywność podjęta bez zgody zamachowców może zostać potraktowana jako akt oporu czy agresji i w konsekwencji ukarana)

  • Zawsze korzystaj z dobrej woli terrorysty.

(nigdy nie wiadomo kiedy kolejny raz będziemy mogli napić się czy zjeść posiłek)

 

Ad. 3. W przypadku działań antyterrorystycznych             

  • Nie uciekaj z miejsca zdarzenia, nie wykonuj gwałtownych ruchów – możesz zostać uznany za terrorystę.

(policja w trakcie operacji odbijania zakładników nie jest w stanie odróżnić napastników od ofiar)

  • Nie próbuj pomagać służbom ratowniczym, dyskutować z nimi.

(próba pomocy siłom bezpieczeństwa bez ich wyraźnej zgody czy prośby może zostać potraktowane jako akt agresji)

  • Połóż się na podłodze, trzymaj ręce z otwartymi dłońmi najlepiej na wysokości głowy.

(taka pozycja pozwala widzieć ewentualne niebezpieczne narzędzia będące w posiadaniu zamachowców, którzy wtopili się w szeregi zakładników)

  • Słuchaj poleceń i instrukcji grupy antyterrorystycznej, poddawaj się jej działaniom.

(postawa taka ułatwia działania policji a także identyfikację zamachowców, którzy próbują się wtopić w szeregi napastników)

  • Nie trzyj oczu w przypadku użycia gazów łzawiących.

(tarcie oczu tylko pogarsza skutki użycia gazu łzawiącego)

  • Pytaj o pozwolenie zaopiekowania się swoimi uczniami.

(wszelkie samowolne działania mogą zostać potraktowane jako akt agresji i mogą utrudnić akcję ratunkową)

  • Odpowiadaj na pytania funkcjonariuszy.

(policja zbiera kluczowe informacje mające się przyczynić do skutecznej akcji uwolnienia zakładników i identyfikacji zamachowców)

  • Bądź przygotowany na traktowanie ciebie jako potencjalnego terrorysty dopóki twoja tożsamość nie zostanie potwierdzona.

(w pierwszej fazie operacji odbijania zakładników policja nie jest w stanie odróżnić zakładników od napastników, którzy często próbują się wtapiać w tłum i uciec z miejsca ataku)

  • Po wydaniu polecenia wyjścia – opuść pomieszczenie jak najszybciej, oddal się we wskazanym kierunku.

(w przypadku interwencji sił bezpieczeństwa należy wykonać polecenia dokładnie tak jak tego chcą siły interwencyjne)

  • Nie zatrzymuj się dla zabrania rzeczy osobistych, zawsze istnieje ryzyko wybuchu lub pożaru.  

(najważniejsze jest uratowanie życia i zdrowia, a dopiero później ratowanie dóbr materialnych)

 

  1. SPOSÓB PROWADZENIA EWAKUACJI:

 

            Ewakuację można przeprowadzić tylko na wyraźną komendę sił interweniujących i zgodnie z ich wskazówkami.

 

VII. SPOSÓB ODCZYTYWANIA SYGNAŁÓW ALARMOWYCH

  • „sygnał dźwiękowy przerywany” – azyl (barykadowanie się w pomieszczeniach)

VIII. TELEFONY ALARMOWE

  • Policja 997
  • Telefon alarmowy telefonów komórkowych 112

 

  1. SPOSÓB POWIADAMIANIA SŁUŻB:

Wybierz jeden z w/w numerów. Po zgłoszeniu się dyżurnego operatora danej służby podaj następujące informacje:

  • rodzaj stwierdzonego zagrożenia
  • nazwę i adres szkoły
  • imię i nazwisko oraz pełnioną funkcję
  • telefon kontaktowy
  • zrealizowane przedsięwzięcia
  • potwierdź przyjęcie zgłoszenia i zapisz dane przyjmującego zgłoszenie

 

 

  1. SPOSÓB POSTĘPOWANIA Z UCZNIAMI ZE SPE

Nauczyciele dbają o zachowanie się przez dzieci zgodnie z potrzebami danej sytuacji. W przypadku konieczności ewakuacji zapewniają pomoc zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami.

 

  1. ZARZĄDZANIE NA WYPADEK SYTUACJI KRYZYSOWEJ

 

Czynnościami realizowanymi w trakcie procedury kieruje dyrektor placówki, wicedyrektor lub osoba przez niego wyznaczona.

 

XII.  OBOWIĄZKI  PRACOWNIKÓW:

  • Zapoznać się z czynnościami realizowanymi w trakcie uruchamiania procedury.
  • Brać udział w treningach i szkoleniach z zakresu stosowania procedury.
  • Znać sygnał uruchamiający procedurę.
  • Mieć zapisane numery telefonów osób odpowiedzialnych za uruchomienie procedury i koordynację ewakuacji osób niepełnosprawnych.
  • Znać swoje zadania na wypadek uruchomienia procedury.
  • Znać miejsce ewakuacji.
  • Szkolić uczniów w zakresie postępowania na wypadek uruchomienia procedury.
  • Stosować się do poleceń osoby zarządzającej sytuacja kryzysową.